Afgelopen vrijdag moest in in Breda zijn voor een afspraak. Goed gesprek. Concrete afspraken gemaakt. Daar hou ik van. En nu niet meer lullen maar poetsen!
Nou ken ik Breda een beetje: ik heb er mijn vrouw opgeduikeld en weet ongeveer waar de interessante bomen staan. Ik kon het niet laten even een fotootje te maken.
In de buurt van mijn afspraak staat een laan van Populus simonii Fastigiata. En ik vind dat de wereld dat moet zien. Zomer en winter is de Tuinzigtlaan een lust voor het oog. Deze populier heeft een wat kleiner blaadje. De afhangende takken zorgen altijd voor beweging. Mooi!

Kleinere bomen
Deze bomen worden niet helemaal zo groot als Populus canadensis en hebben een sierlijker habitus. De naam ‘Fastigiata’ - zuilvormig - moet je overigens niet te letterlijk nemen. Want uiteindelijk groeien deze bomen toch behoorlijk breed uit. Getuige de wat oudere bomen (jaren zestig) in Pijnacker. De Populus simonii is met recht een populier die je in een woonwijk kunt aanplanten. En dat kun je toch niet van de gemiddelde populier zeggen! Maar pas op: echt klein blijft ie niet!

De gemeente heeft een keurige plantafstand aangehouden: een meter of zes uit elkaar. Kunnen de bomen goed uitgroeien. Maar voordat ze elkaar raken, duurt het nog even. Prima beplanting!

Weinig weblogs bomen
Zoekend in andere webloggen over bomen, struiken en dendrologie, viel me de oogst van de week tegen. Zoek je op kapvergunning, dan krijg je meer. Zeker met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht, willen partijen zich vooral groen profileren.
Ze kwam ik op een weblog in de gemeente Hengelo een discussie tegen over een laan van Quercus palustris. Typisch zo’n jaren zeventig laan, toen Quercus palustris heel veel werd toegepast (en niet ten onrechte), die nu wat dicht staat. Het - naar mijn idee terechte - voorstel van de gemeente was de bomen om en om te kappen. Prima: kan de rest uitgroeien. De politiek denkt daar anders over. Denkt dat het een bezuinigingsmaatregel is. Niet gehinderd door enige bomenkennis is men bang voor kap.
Toont de gemeente slappe knieen, dan staan er over enkele jaren sprietjes van onveilige bomen, waaruit regelmatig dood hout uitgezaagd moet worden. Er moeten dan kosten gemaakt worden. Kosten die een beter of intensiever beheer elders in de gemeente in de weg staan. Je kunt het geld tenslotte maar eenmaal uitgeven…
Groenbeheer is met vakkennis vooruitzien. En dat maakt het vak zo leuk. Het moet wel uitgelegd worden. En misschien zit ‘m daar de kneep…